Rilke’s claim of the priority of the animal’s access to truth

 

ریلکه در سوگ سروده ی هشتم از سوگ سروده های دوئینو، بر تقابل میان کیفیت زندگی حیوان و انسان این گونه تامل می کند:

the free creature

has its progress always behind it,

and God before it, and when it moves, it moves

in eternity, as streams do.

We never have pure space in front of us,

not for a single day, such as flowers open

endlessly into. Always there is world,

and never the Nowhere without the Not: the pure,

unwatched-over, that one breathes and

endlessly knows, without craving.

.

.

.

And we: onlookers, always, everywhere,

always looking into, never out of, everything.

It fills us. We arrange it. It collapses.

We arrange it again, and collapse ourselves.

Who has turned us round like this, so that,

whatever we do, we always have the aspect

of one who leaves? Just as they

will turn, stop, linger, for one last time,

on the last hill, that shows them all their valley - ,

so we live, and are always taking leave.

 

 

کتابشناسی-1

 

 

 

نوشته ای درخشان از پیتر سینگر در طلیعه ی شکل گیری جنبشی برای احقاق حقوق حیوانات، با وجود گذشت تنها  4 دهه امروزه از آن می توان به عنوان اثری کلاسیک یاد کرد:

 

Singer, Peter, Animal Liberation, New York: HarperCollins, 2001. First published in 1975

 

کتابی پر دامنه از کاوالیری درباره حقوق حیوانات با نگاهی ویژه به گونه سالاری به خصوص در بخش چهارم :

Cavalieri, Paola, The Animal Question: Why Nonhuman Animals Deserve Human Rights, New York: Oxford University Press, 2001.

 

مانیفستی برای قائل شدن حقوقی برای گونه های از میمونهای بزرگ:

Cavalieri, Paola, and Singer, Peter (eds), The Great Ape Project: Equality Beyond Humanity,New York, St Martin’s Press, 1994.

رشته استدلالات فلسفی مفصلی در باب حقوق حیوانات به قلم تام ریگان:

Regan, Tom, The Case for Animal Rights, Berkeley: University of California Press, 1984.

 

نوشته ای از ریچارد رایدر با هدف جستجوی تاریخی شکل گیری نحوه رفتارمان با حیوانات:

Ryder, Richard, Animal Revolution: Changing Attitudes Towards Speciesism, Oxford: Blackwell, 1989; 2nd edn, Oxford: Berg, 2000.

 

مباحثی در دفاع و رد حقوق حیوانات، در بر دارنده ی برخی ار مهم ترین انتقادات ومخالفتهای مطرح شده  با حقوق حیوانات  تاکنون:

Cohen, Carl, and Regan, Tom, The Animal Rights Debate, Lanham, MD: Rowman & Littlefield, 2001.

 

نوشته ای دقیق در باب شان اخلاقی حیوانات:

DeGrazia, David, Taking Animals Seriously: Mental Life and Moral Status, Cambridge: Cambridge University Press, 1996.

 

کنکاشی خلاقانه برای نشان دادن نحوه رفتار با حیوانات به مثابه مسئله اخلاقی حائز اهمیتی:

Godlovitch, Stanley, Godlovitch, Roslind, and Harris, John (eds), Animals, Men and Morals, London: Gollancz, 1972.

 

گلچینی از نوشته هایی درباره حقوق حیوانات به ویراستاری پیتر سینگر و تام ریگان:

Regan, Tom, and Singer, Peter (eds), Animal Rights and Human Obligations, 2nd edn, Englewood Cliffs, N.J.

 

کتابی برجسته به ویراستاری سینگر بیست سال پس از مقاله ی درخشانش "آزادسازی حیوانات":

Singer, Peter, In defense of animals : the second wave, Blackwell Publishing, 2006.

کتابی از جولیان فرانکلین در مخالفت با نگاه فایده گرایانه ی سینگر به حقوق حیوانات:

Franklin, Julian, Animal Rights and Moral Philosophy, Columbia University Press, New York, 2005.

بررسی تاریخی ریشه های سیاسی و اجتماعی جنبش حقوق حیوانات از سده ی نوزدهم میلادی به بعد در بریتانیا به قلم هیلدا کین:

Kean, Hilda, Animal rights: political and social change in Britain since 1800, Reaktion Books, London, 1998.

in defence of Animals and Humans

 

پیتر سینگر در مقدمه ای این کتاب رادیکالیسم خرابکارانه را مورد نقد قرار می دهد و به ویژه بر اینکه از طریق "ارعاب"  سعی دارند هدفشان را پیش ببرند تاکید می کند. او می نویسد:

در یک جامعه دموکراتیک تغییرباید از طریق آموزش و متقاعدساختن محقق شود نه از راه ارعاب...

و بعدتر می آورد:

یافتن اصول دموکراتیکی که به گروهی اجازه دهد از ارعاب و خشونت استفاده کند و گروه دیگری را از آن منع کند، کار دشواری ست.

یکی از این گروه ها مثلا می توانند مخالفان سقط جنین باشند که به قتل پزشکان و بمبگذاری مراکز پزشکی مربوطه مبادرت ورزند. رد ِ خرابکاری های البته همراه حسن نیتشان به چهارچوبی نیاز دارد که دست کم عملا هیچ فعال حقوق حیواناتی تا آنجایی که درگیر واقعیت ِ روابط انسانی "هم " هست، نمی تواند نادیده اش بگیرد یا تخریبش کند. چهارچوب موردنظر تنها یک" نیاز"  نیست، بلکه جایی برای تحقق خود و روشن شدن اهداف هم هست.